Problem regeneracji kości

Często pojawiającym się podczas leczenia stomatologicznego problemem jest utrata kości. Ubytki kostne znacznie utrudniają odpowiednie ukształtowanie podłoża protetycznego i ewentualne  leczenie implantologiczne. Techniki augmentacji kostnej pozwalają zachować prawidłowy kształt i wielkość wyrostka zębodołowego po zabiegach ekstrakcji i usunięciu kostnych zmian patologicznych – zapobiega to nieestetycznym deformacjom i odkształceniom anatomicznym. Regeneracja kości pozwala na stworzenie odpowiedniego podłoża kostnego dla protez, mostów lub implantów.

Metody augmentacji

Stomatologia wykorzystuje kilka metod augmentacji tkanki kostnej. Do obudowy kości wykorzystuje się obecnie rozmaitego pochodzenia materiały: tkankę własną pacjenta (przeszczep autogeniczny), tkankę pochodzącą z banku kostnego (przeszczep allogeniczny), substancję pochodzenia zwierzęcego (wszczep ksenogoniczny) lub dostępny w każdym sklepie stomatologicznym materiał syntetyczny (alloplastyczny).

Przeszczepy autogeniczne eliminują ryzyko ewentualnych odrzutów i powikłań. Jednak wiążą się z koniecznością pobrania od pacjenta tkanki kostnej, co znacznie wydłuża czas trwania samego zabiegu i intensyfikuje związane z nim dolegliwości bólowe.

Przeszczep allogeniczny to bardzo kosztowne i ryzykowne rozwiązanie – istnieje prawdopodobieństwo odrzucenia przeszczepionej tkanki i, pomimo doskonale opracowanej procedurze sterylizacji, możliwość pojawienia się infekcji. Wszczepianie tkanki pochodzenia zwierzęcego wciąż budzi dużo kontrowersji, w związku z czym, pomimo dużej biozgodności i małego ryzyka, jest jedną z najrzadziej wykorzystywanych podczas leczenia stomatologicznego metod.

Najlepszą alternatywą, prostą w użyciu, najmniej ryzykowną są kościotwórcze materiały syntetyczne, które w swej ofercie posiada każdy sklep stomatologiczny. A wśród nich, stworzone na bazie krzemionki, bioaktywne szkła.

Firma Dental Nanotechnology dostarcza do polskich hurtowni i sklepów stomatologicznych preparat Glassbone – aktywne biologicznie szkło, którego skład chemiczny jest analogiczny do naturalnego składu tkanki kostnej. To substancja łatwa i bezpieczna w użyciu, dlatego jej stosowanie nie wymaga specjalnego przygotowania.